:: Op 13 juni 1957 geboren in Sint-Amandsberg
:: Woont in Mariakerke
:: Sinds 1978 bezieler van het Gents liberalisme
:: Gebeten door Gent, verliefd op zijn stad
:: Sinds 1985 Gemeenteraadslid
:: Tussen 1989 en 2009 (eerste) schepen
:: Tussen 2009 en 2014 Vlaams Volksvertegenwoordiger
:: Tussen 2014 en 2016 Kabinetschef van de
    Vice-minister-president Vlaamse regering
:: Sinds 2013 voorzitter Raad van Bestuur Ugent
:: Levensmotto: Geen angst maar passie

Nieuws

Adieu André

Met verdriet vernemen we het overlijden van ere-gouverneur André Denys. Sas herinnert André als een man met "grote levenservaring". "Hij had ook een warm hart en stond open voor iedereen. Hij legde zijn ziel in alle dingen die hij deed. " André Denys was een man van het volk, met de kwaliteit om écht naar mensen te luisteren. Zeer begaan met wat er leefde in zijn provincie en in de rest van Vlaanderen. Zijn engagement en gedrevenheid waren grenzeloos

Sas schreef een opiniestuk over André, de politieke flandrien die ons heeft verlaten. 

André Denys heeft ons verlaten. Veel te vroeg uiteraard. We voelen ons opstandig, maar we zijn ook trots op het spoor dat hij met onze liberale partij in Vlaanderen heeft getrokken.

Een politieke flandrien heeft ons verlaten. Veel te vroeg uiteraard. We voelen ons opstandig omdat de ziekte hem heeft overwonnen, ondanks zijn moedige strijd gedurende jaren. Maar we zijn ook dankbaar omdat we zoveel van hem hebben mogen leren. En we zijn ook trots op het spoor dat hij met onze liberale partij in Vlaanderen heeft getrokken.

Het spoor inderdaad van een politieke flandrien. Hijzelf was fier op die bijnaam, die hij symbolisch vond voor de wilskracht en het doorzettingsvermogen die de wieler-flandriens kenmerkten en waardoor zij zich toch met de absolute toppers konden meten. Maar voor mij was die bijnaam ook symbolisch voor een ander beeld waarmee we ons André Denys moeten herinneren: hij heeft onze liberale partij een Vlaamse reflex gegeven. Niet louter door de functie als Vlaams fractieleider die hij gedurende 15 jaar heeft bekleed, maar veel meer nog door zijn dagdagelijkse politieke activiteiten.

Hij stuwde de Vlaamse Liberalen en Democraten in de richting van een meer zelfstandig en ontzuild Vlaanderen. In die strijd stonden wij als overtuigde Vlamingen schouder aan schouder. Nu staan we aan de vooravond van een nieuwe staatshervorming die Vlaanderen aanzienlijke nieuwe bevoegdheden zal geven. Het is ongetwijfeld zijn verdienste dat de Vlaamse Liberalen en Democraten sinds jaren overtuigd hun schouders hebben gezet onder de staatsstructuur zoals we die vandaag en straks zullen kennen.

Velen vragen mij vandaag of André niet te zacht was voor de politiek. Mijn antwoord is een ferm 'neen'. Het behoort tot de tijdsgeest al te gemakkelijk "zacht" te verwarren met "stijlvol" en "respect voor de ander". Zacht was hij weldegelijk. Altijd bereid tot luisteren, bereid de argumenten van de ander te wikken en te wegen, een warm hart voor iedereen. In zijn politieke thuisbasis Zulte is dit het beeld van hem dat zal overheersen: een mandataris bij wie iedereen altijd terecht kon.

Maar was hij dan te zacht voor de politiek? Neen, vraag het zijn politieke tegenstrevers maar. Hard in het debat, maar correct en stijlvol. Als oppositieleider legde hij de regering vaak het vuur aan de schenen. Maar hij ging daarbij nooit over de schreef. Een scherp debat was nooit van die aard dat het persoonlijke wonden sloeg. Hij respecteerde de mening van de politieke tegenstrever en sloot zich nimmer op in een absolute waarheid of een groot "eigen gelijk". Vandaag nog steeds, bijna negen jaar na zijn afscheid uit het Vlaams parlement, spreken de anciens in het halfrond in lovende bewoordingen over de wijze waarop hij zijn parlementair mandaat invulling gaf. En zijn afscheid in het Vlaams parlement werd niet voor niets besloten met een staande ovatie van zijn collega’s, zowel van meerderheid als oppositie.

Vanaf eind 2004 nam hij met dezelfde gedrevenheid zijn functie op van gouverneur van Oost-Vlaanderen. Zonder moeite draaide hij de knop om van een politiek partijbeestje naar een neutrale gouverneur. Wie hem kende, wist dat hij op korte termijn de gouverneur van het volk zou genoemd worden. Hij maakte er een punt van de 65 gemeenten van de provincie persoonlijk te bezoeken in zijn Ronde van Oost-Vlaanderen. Het gaf hem inzicht in de verscheidenheid van onze provincie, zo zei hij meermaals. Maar het was tegelijk de aanzet om nog meer dan voorheen zich als bruggenbouwer op te stellen vanuit zijn functie.

Als voorzitter van de Haven heb ik met André vele jaren intens samengwerkt. Hij had een luisterend oor voor de vele verzuchtingen van de bewoners van de kanaaldorpen, maar dat weerhield hem niet om samen met mij en de havenbedrijven een strategisch plan voor de ontwikkeling van het havengebied op te zetten waarbij zowel de leefbaarheid van de bewoning als de leefbaarheid van de industrie en de maritieme bedrijven in evenwicht werd gebracht. Ambtenaren die koudwatervrees hadden voor dit vernieuwd beleid werden door hem flink aangepord om de sprong toch te wagen.

Op 29 november van vorig jaar werd voor André Denys een groots afscheidsfeest gehouden vooraleer hij op 1 februari van dit jaar zijn functie neerlegde. Wie erbij was, zal het vast en zeker getuigen: het was hartverwarmend ondanks de omstandigheden waarin hij toen reeds verkeerde. Het is vooral dat hartverwarmend afscheid dat ik als herinnering wil bewaren samen met de mooie momenten die we hebben gedeeld. Door die herinneringen te koesteren zullen we André nog ontmoeten.

Onze gedachten zijn nu bij Rita, zijn kinderen en schoonkinderen, zijn oogappels van kleinkinderen, voor wie het nu bijzonder zwaar moet zijn de strijd te hebben verloren. Maar wees trots op André. Wij zijn het ook samen met jullie.

AVS en Radio 1 hadden een gesprek met Sas over André, klik hier om het interview te herbeluisteren, klik hier om de uitzending van het nieuws van AVS te herbekijken. 



Terug naar overzicht