:: Op 13 juni 1957 geboren in Sint-Amandsberg
:: Woont in Mariakerke
:: Sinds 1978 bezieler van het Gents liberalisme
:: Gebeten door Gent, verliefd op zijn stad
:: Sinds 1985 Gemeenteraadslid
:: Tussen 1989 en 2009 (eerste) schepen
:: Tussen 2009 en 2014 Vlaams Volksvertegenwoordiger
:: Tussen 2014 en 2016 Kabinetschef van de
    Vice-minister-president Vlaamse regering
:: Sinds 2013 voorzitter Raad van Bestuur Ugent
:: Levensmotto: Geen angst maar passie

Nieuws

Vlaanderen moet vooruitgaan

Open Vld betreurde in het debat over de Septemberverklaring II het gebrek aan een ambitieus project, doelstellingen en keuzen in de plannen van de regering Peeters II. Fractievoorzitter Sas van Rouveroij formuleerde opmerkelijke alternatieven die wél getuigen van structurele keuzes en een duidelijke visie, zoals de niet-vervanging van de helft van de ambtenaren die jaarlijks uit dienst gaan en de hervorming van de welzijnssector door subsidies waar mogelijk niet langer aan instellingen toe te kennen maar aan de mensen zelf, zoals aan de ouderen in een rustoord.

Sas van Rouveroij toonde zich ontgoocheld omdat minister-president Kris Peeters in de Septemberverklaring duidelijk heeft gemaakt dat zijn regering de ernst van de economische crisis niet ziet. “Er is een recessie aan de gang”, zei de fractievoorzitter, “en die gaan we niet te lijf door te doen alsof die er niet is.”
Van Rouveroij wierp Peeters de feiten voor de voeten: “De Belgische economie krimpt, de uitvoergroei waar Vlaanderen een kampioen in was wordt bijna gevierendeeld, de betalingsbalans vertoont sinds 2011 een tekort, de koopkracht neemt af met 0,8 %, de gezinnen schroeven voor het tweede jaar op rij hun investeringen in hun woning fors terug, de concurrentiekracht neemt zorgwekkend af, het aantal faillissementen bereikt een ongekend hoogtepunt, de industriële werkgelegenheid krimpt onafgebroken sinds het derde kwartaal van 2010, het aantal werklozen neemt dan ook met de woorden van de SERV spectaculair toe, een begrotingsevenwicht voor de gezamenlijke overheid in 2015 wordt aartsmoeilijk.”

Dat laatste verwijt hadden eerder ook de werkgevers- en werknemersorganisaties in een persmededeling de regering toegestuurd: de regering Peeters, stond er, ‘maakt zich schuldig aan pure struisvogelpolitiek wanneer men in 2013 geen budget voorziet voor de Belgische evenwichtsdoelstelling van 2015.’
En het is niet het enige dat de regering Peeters nalaat: er worden ook geen provisies aangelegd voor bevoegdheden die dankzij de zesde staatshervorming naar Vlaanderen zullen overkomen of voor de schuldafbouw. De verklaring hiervoor zag Sas van Rouveroij in “het onvermogen om met deze coalitie de noodzakelijke structuurhervormingen tot stand te brengen.”
De fractievoorzitter van de Vlaamse liberalen poneerde als oppositieleider alternatieven die wél structurele ingrepen zijn en bovendien van visie getuigen: een daling van het aantal ambtenaren met 12% door een deel van wie jaarlijks de dienst verlaat niet meer te vervangen. Dat levert zeker ook de loonkostvermindering van 1% op die Peeters vooropstelde. De minister-president wil de vakbonden daarvoor echter laten kiezen uit een menu in plaats van zelf te beslissen. Bovendien vergt het alternatief van Open Vld een ernstig kerntakendebat, een opdracht die de regering evenmin aandurft.
Sas van Rouveroij stelde verder voor het Vlaams Infrastructuurfonds voor Persoonsgebonden Aangelegenheden (VIPA) af te slanken en te hervormen omdat dit fonds de kosten van projecten verhoogt en de realisatie ervan vertraagt. Open Vld wil de middelen van VIPA rechtstreeks toekennen aan de ouderen die in een rustoord verblijven. In welzijn willen de liberalen verder geen nieuwe structuren opzetten of uitbreiden. De geplande oprichting van een agentschap sociale bescherming hoeft voor Open Vld niet en de bevroren kindpremie en maximumfactuur “horen niet in de koelkast maar in de versnipperaar”, zei Van Rouveroij.
De kostendekkingsgraad bij De Lijn zou Open Vld willen verhogen met 2% in plaats van de 0,5% die de regering zich voorneemt. Om die reden willen de liberalen het gratis vervoer afschaffen en het decreet basismobiliteit herzien omdat de kosten ervan in zijn huidige vorm onaanvaardbaar hoog oplopen.
Tot slot vindt Sas van Rouveroij het onaanvaardbaar dat de regering zich ermee tevreden stelt dat slechts 65% van de herschoolde werklozen voor een knelpuntberoep dit beroep ook effectief opneemt. Dit cijfer bewijst dat veel werkzoekenden enkel de opleiding volgen om een schorsing te vermijden. Intussen besteedt de Vlaamse regering belastinggeld aan het aantrekken van Spaanse werklozen om de vacatures op onze arbeidsmarkt ingevuld te krijgen.
Ook in de grote hervormingen die de regering op onderwijsvlak nu al jaren aankondigt, is Sas van Rouveroij het geloof verloren: “Het onderwijsschip is al overbeladen: het lerarenloopbaandebat, het dreigende lerarentekort, de achterstand in scholenbouw, de talennota. Wanneer de kanonnen van het eigen schip dan nog naar binnen gekeerd staan kunnen we het helemaal vergeten.”
De fractieleider van Open Vld beëindigde zijn repliek met een lijst van structurele uitdagingen waarvoor “de kracht van de verandering” in de regering klaarblijkelijk niet volstaat, want ze worden stuk voor stuk doorgeschoven naar de volgende regering: achterstand in de scholenbouw, doelstellingen sociale woningbouw, Oosterweel, kilometerheffing voor vrachtwagens, klimaatdoelstellingen, het groeipad voor onderzoek en ontwikkeling, aankopen natuur- en bosgebied, financiering van het Plattelandsfonds, wachtlijsten in de zorg, afbouw van de schuld,… Toch heeft “de kracht van verandering” op één bepaald terrein wel gewerkt: Peeters II heeft de belastingen verhoogd door de jobkorting af te schaffen en de miserietaks in te voeren.
Klik hier voor de volledige tekst, klik hier om de uitzending van Villa Politica te herbekijken.



Terug naar overzicht